Delosgaia

Welkom bij onze Kenia en Tanzania reis

  • Waarom naar Kenia en Tanzania?

    • Het idee voor een reis naar Afrika met daarbij een safari is ontstaan na onze reis naar British Colombia, Canada. We zijn eerst eens gaan bekijken welke mogelijkheden er zijn, zelfstandig door beide landen reizen is hierbij ook een optie geweest. Dit bleek al snel te problematisch met te veel beperkingen. Voor het zelfstandig reizen in beide landen zit je gauw vast aan een auto met chauffeur, dit is op zich geen probleem maar dit soort reizen, gaat van lodge naar lodge en dat wilden we nu net niet.

    • Op het Internet vonden we diverse reizen in een internationaal gezelschap waarbij een klim naar de top van de Kilimanjaro en een verblijf van een week op Zanzibar tot de mogelijkheden behoort. Bij toeval kwamen we in contact met iemand die met Djoser een kampeerreis naar Kenia en Tanzania heeft gemaakt. We hebben heel veel informatie gekregen, foto's gezien van de reis en hebben besloten om met Djoser onze Kenia en Tanzania reis te gaan maken.

      Onze keuze

      De tocht met Djoser naar Kenia in 2004 was er een met een Nederlandse reisbegeleiding en kampeertrucks van Wildlife adventures, een Zuid Afrikaanse reisorganisatie. De bemanning van de truck bestaat uit een Keniaanse chauffeur en een kampkok. De Kenia en Tanzania reis was de eerste keer dat we een georganiseerde reis hebben gemaakt en we hadden natuurlijk geen idee wie onze reisgenoten zouden zijn. Dit is voor ons gelukkig heel erg goed gegaan, iedereen was zeer gemotiveerd.

    • Overlander tent in gebruik in Afrika

      Overlander tent in gebruik in Afrika

    • Onderweg hebben we overnacht op campings of in de bush-bush zoals in het Samburu National Park en de Serengeti. De campings in de natuurparken zijn in het algemeen zeer basic met weinig tot geen faciliteiten en het kamperen is hier heel apart met het idee dat je de kans loopt dat een olifant of een leeuw over het kampeer terrein heen loopt. Wij hebben dat niet meegemaakt maar wel de verhalen gehoord en foto gezien van reizen waar het wel is voorgekomen. De campings buiten Samburu NP en de Serengeti zijn in het algemeen goed gelegen en van redelijke goede kwaliteit. Op een aantal plaatsen was het mogelijk om van hutten of kleine bungalows gebruik te maken.

  • Land en cultuur...

    • Kenia telt ongeveer 25 miljoen inwoners. Het grootste deel van de bevolking is Afrikaans en de Afrikanen zijn weer verdeeld in meer dan 70 bevolkingsgroepen. Verder zijn er invloedrijke minderheden van Aziaten, Arabieren en Europeanen. Het Afrikaanse deel van de bevolking is het beste te onderscheiden aan de hand van de taalgroep waar ze deel van uitmaken, in Kenia zijn dit de Bantu, Nilotic en Cushitic. De Bantu leven voornamelijk in het centrale en westelijke deel van het land. The Nilotic groep bevindt zich voornamelijk in het westen en noordwesten van Kenia. De Cushitic groep voornamelijk in het noordoosten van het land. Ongeveer 30% van de Kenianen is moslim van geloof. De islamieten wonen vooral in het kustgebied. In de rest van Kenia is het christendom door missie en zending wijdverspreid.

    • Kaart met de Keniaanse stammen

      Kaart met de Keniaanse stammen

    • Tanzania is een republiek met een federale structuur (Tanganyika en Zanzibar). Het gebied dat we nu Tanzania noemen werd al minimaal 2 miljoen jaar geleden bewoond door mensachtige wezens. Al in de oudheid werd er uitgebreid handelgedreven met landen in het Midden-Oosten. In de 4de eeuw kwamen de Arabieren uit Oman handeldrijven en zij vestigden zich in de 6 eeuw op de eilanden voor de kust. Pas 700 later kwamen de eerste Europeanen, in 1505 namen de Portugezen de handel van de Arabieren over en bezaten tot in de 19de eeuw een monopolypositie van de handel met Tanzania. In 1828 hebben de Arabieren de Portugezen verslagen en kort daarna werd het eiland Zanzibar de residentie van de Sultan van Oman. Van hieruit werden slavenraids tot aan het Tanganyikameer uitgevoerd.
      Klimaatverandering en uitdroging van het land veroorzaakte een volksverhuizing vanuit de Sahel naar zuidelijke streken. Rond 1800 kwamen de Maasai met hun vee vanuit het huidige Lake Turkana-regio in het huidige Tanzania aan en kwamen daarbij in contact met de oorspronkelijke bevolking. Conflicten over landrecht leidde tot schermutselingen.

    • Kaart met de Tanzaniaanse stammen

      Kaart met de Tanzaniaanse stammen

    • Koloniale verleden

    • Kenia is een oude kolonie van het Verenigd Koninkrijk. Politiek heeft men een lange periode van corruptie gekend al schijnen nu de grootste problemen over te zijn. Er heerst nog wel veel ontevredenheid over het feit dat de overheid erg veel doet voor Nairobi maar de rest van het land verwaarloosd. Voor Europeanen onbekend met Kenia is het niet mogelijk om in de mengelmoes de diverse culturen te herkennen maar als je in gesprek raakt met de Kenianen vertelt men graag hoe het land nu werkelijk in elkaar zit. De grootste stam is de Kikuyu (Bantu taalgroep) en de Luo (Nilotic taalgroep), beide hebben een groot deel van de politieke macht in handen. De Maasai en hun verwanten, de Samburu maken deel uit van de Nilotic en spreken door hun kleurrijke kleding de toeristen het meest aan. Beide stammen leven vaak nog volgens oude tradities. In het noorden wonen de Turkana, ook zij zijn nog een sterk agrarisch nomadisch ingesteld.

    • Samburu kleding

      Samburu kleding

    • In de tweede helft van de 19e eeuw ontdekten Europese ontdekkingsreizigers, zoals Stanley, Livingstone, Speke en Burton de regio die tegenwoordig Tanzania heet. Zowel de Duitsers als de Britten haastten zich om het gebied te claimen. Uiteindelijk werd het in 1880 tot aan de Eerste Wereldoorlog een Duits protectoraat. De kustregio en Zanzibar vielen echter onder de Sultan van Zanzibar. In 1964 fuseerden Zanzibar en Tanganyika tot de federalenrepubliek Tanzania. Onder Julius Nyerere sloeg het onafhankelijk Tanzania 20 jaar lang de socialistische weg in. Deze charismatische leider, bekend als Mwalimu, "de leraar", was bijzonder geliefd bij het volk. Pas in 1985 gaf hij het stuur over aan Ali Hassan Mwinyi. In Tanzania wonen tegenwoordig ruim 31 miljoen mensen. 99% is Afrikaans en bestaat uit meer dan 100 verschillende stammen. De overige 1% zijn Aziaten, Europeanen en Arabieren. De officiële taal is Kiswahili, met Engels kun je -zeker in de grotere plaatsen- goed terecht. Het grootste gedeelte van de bevolking is christelijk, daarnaast is ca. 35% moslim. Zij leven voornamelijk in de kuststreken.
      Er wordt beperkt onderling getrouwd tussen de stammen, vaak is het nog dat de ouders de geschikte bruid of bruidegom bepalen. Besnijdenis van jongens komt op zeer grote schaal nog voor, de besnijdenis van jonge meisjes is langzaam aan het verdwijnen. Dit gebeurt voornamelijk onder de druk van de westerse landen. Tijdens een bezoek aan een Maasai dorp vlak bij Arusha vertelde men ons dat de centrale regering verordend heeft dat besnijdenis van meisjes verboden is maar dat het nog steeds gebeurt. Alleen niet meer publiekelijk maar in het geheim.

    • Stanley ontmoet Livingstone in Tanzania

      Stanley ontmoet Livingstone in Tanzania

    • Taal

    • Het Swahili is de officiële taal van Kenia en Tanzania. Het woord Swahili is afkomstig van het Arabisch en betekend min of meer kustvolk. Het is de naam voor de oorspronkelijke kustbewoners van Kenia, Tanzania, Somali en Mozambique. De Swahili's zijn afstammelingen van de zwarte Afrikanen en Arabische handelslui, deze laatste groep kwamen al in de 5de eeuw na Christis naar deze kusten. De Swahili's zijn geen vaste etnische groep maar vormen min of meer een economische bond met gelijke culturele tradities en taal. De Swahili taal is een onderdeel van de Bantu groep van Afrikaanse talen. Het wordt door meer dan 30 miljoen mensen gesproken, voornamelijk in Tanzania, Kania, Congo (Kinshasa), Burundi en Oeganda. Verder wordt het door veel meer mensen in Oost Afrika, waaronder Europeanen, Arabieren, Indiërs en heel veel Afrikanen gebruikt. Heden is het Engels de officiële taal van Kenia en Tanzania. Op school krijgt men onderwijs in het Engels. In de stedelijke gebieden zult je geen moeite hebben om je te redden, omdat bijna iedereen Engels spreekt.

    • Swahili - Engels

      Swahili - Engels

  • Klimaat

    • Door de geografische verscheidenheid in Kenia en Tanzania zijn er ook vrij grote klimatologische verschillen. In Nairobi, gelegen net ten noorden van de evenaar op 1670 meter hoogte, bedraagt de gemiddelde jaartemperatuur 17°C. In Mombasa, aan de kust, is dit 27°C. Over het algemeen komt de temperatuur overdag niet onder de 24°C, terwijl het op sommige plaatsen 's nachts kan afkoelen tot ongeveer 10°C. Het is dus aan te bevelen warme kleding mee te nemen voor de avonden. De regen valt in de 'lange regentijd' van maart tot mei en in de “korte regentijd” tussen medio oktober en december. Regenbuien vallen meestal tegen de avond, zijn kort en hevig en vormen zeker geen belemmering om in deze periode te reizen. Het kustgebied heeft een vochtig tropisch klimaat en de temperatuur schommelt hier het hele jaar rond 30°C. Hoewel het traditionele safariseizoen in december/januari valt, is het mogelijk door gehele jaar door in Kenia en Tanzania te reizen.

    • Klimaat van Kenia en Tanzania

      Klimaat van Kenia en Tanzania
      Minimaam en maximum temperatuur en gemiddelde regenval

    • Geologie en Geografie

      Het landschap van Kenia en Tanzania is gevormd door geologische processen. Ruwweg noord-zuid loopt een grote kloof bekend als de East-African Rift. Deze kloof is het gevolg van het opbreken van Afrika, een proces dat al vele honderden miljoenen jaren aan de gang is. In het geologische tijdperk dat bekend staat onder de naam Perm-Trias geologische tijdperk maakte Afrika deel uit van het super continent Gondwana. Gondwana heeft bestaan uit de volgende huidige continenten Zuid-Amerika, Afrika, Antarctica, India, Australia en voor een korte tijd zuidwest Europa en Florida. In de periode na het Trias is dit supercontinent gaan opbreken. Eerst is Zuid-Amerika en later het deel Australia/Antarctica/India afgebroken. De East-Africa Rift is het volgende stadium waarbij het oostelijke deel van Afrika gescheiden wordt van het westelijke deel.
      De East-African Rift loopt van Mozambique door Tanzania en Kenia naar Ethiopië. In Ethiopië stopt de East African Rift bij het triple point met de rift van de Rode Zee en de Golf van Aden. Op dit punt bevindt zich de Afar Triangle. Dit is een heel bijzonder punt, het gebied ligt beneden de zeespiegel maar is toch droog omdat het van de oceaan is afgesloten. Alleen door breuken en scheuren komt vanuit de ondergrond zoutwater omhoog. Het is een heel mensonvriendelijk gebied maar is geologisch zeer interessant omdat de bodem uit basalten bestaan die we normaal alleen op de zeebodem terugvinden.
      De East-African Rift is een heel mooi voorbeeld van een slenk en horst gebied waar de aardkorst door vulkanisch activiteit in de ondergrond uit elkaar gescheurd wordt. Deze Rift is bijzonder omdat we hier een belangrijk stadium in het begin van de vorming van een oceaan goed kunnen observeren. De Red Sea en de Golf van Aden zijn nog een stap verder in de ontwikkeling. Hier is al een oceaanbekken gevormd. Een rift is een gebied met hoge flanken en een diep dal. De overgang gaat trapsgewijs en dat is bij de East-African Rift op een aantal plaatsen heel goed te zien.

    • East African Rift

      East-African Rift
      East African Rift loopt dwars door Kenia en Tanzania

    • Tijdens onze tocht van Lake Baringo, dat diep in de Rift ligt, naar Cherangani Hills beklommen we de Elgeyo Escarpment. Gedurende de klim steeg je eerst een stukje om dan vervolgens weer even te dalen voordat je de volgende klim opgaat. Dit zijn de overgangen van de trapvormige breuken en is bepalend voor een Riftzone. Vooral in het laatste stuk van de beklimming van de wand was heel duidelijk de brede breukzone te zien. Zelf op het directe oog was te zien dat er niet een enkel breuk is maar dat het bestaat uit een breukzone van soms honderden meters breed met heel veel witte zachte afzettingen tussen het sterk gedeformeerde gesteente. De witte afzettingen bestaat uit het totaal vermalen oorspronkelijke gesteente (rock flour) en blijkens de vele akkertjes en plantages in dit gebied is het zeer vruchtbaar. Een ander verschijnsel van een rift is het vulkanisme, dit manifesteert zich in diverse vormen van heetwaterbronnen en soda meren tot zware vulkanisch uitbarstingen met erupties van lava. Een leuk verschijnsel wat we zagen was de effecten van een boring naar zoet water. Men heeft daarbij een waterlaag aangeboord die onder druk staat en water oplevert met een temperatuur van rond de 40-50°C. Het water zelf is afkomstig van de omliggende heuvels maar de ondergrond is zo warm dat het snel opwarmt en daarbij een heet water aquifer oplevert. Na hevige regenval spuit de aquifer continu maar gedurende ons bezoek stopte het spuiten regelmatig. De maximale hoogte was in de orde van 15 meter.

    • Elgeyo Escarpment

      Elgeyo Escarpment
      West kant van de East-African Rift valley

  • Openbare voorzieningen

    • De campings op onze tocht zijn gesitueerd in nationale parken, toeristische gebieden en buiten de standaard toeristische regio's. De campings buiten de nationale parken zijn van een redelijke tot goede kwaliteit, de sanitaire voorzieningen zijn over het algemeen van een mindere kwaliteit dan we in Europa gewend zijn maar wel schoon. De gemiddelde kampeerder heeft ze zeer zeker in Europa minder schoon gezien. Op alle campings is lokale bewaking aanwezig, zij krijgen betaald in de vorm van een maaltijd.
      De maaltijden zijn Europees ingesteld met een Keniaans/Tanzaniaans tintje. Bij de maaltijden zat altijd vlees, wat voor de gemiddelde Keniaan/Tanzaniaan een grote luxe is. De campcourier zorgde dan ook altijd dat de restjes naar de lokale bevolking toe gaat. Op de camping van Mount Elgon is een Keniaans restaurant aanwezig en krijgen we de kans om iets van de lokale Keniaanse keuken te proeven. Het is een volledige maaltijd zoals we in Europa zouden eten maar dan wel met 100% Keniaanse ingrediënten zoals de Keniaan ze in de keuken gebruikt. Dat betekent geit, lokale groenten en verschillende vormen van zoete aardappelen. Tijdens en na de maaltijd zijn we getrakteerd op een optreden van lokale muzikanten en dans. Na de maaltijd zien we de muzikanten even in de keuken verdwijnen om dan later terug te komen, ze genieten even van wat wij hebben overgelaten van de maaltijd. Dit is luxe voor hen.

    • De 20 beste schotels van Kenia

      De 20 beste schotels van Kenia

    • Belangrijk is te weten dat op de meeste campings weinig aansluitpunten voor 220V aanwezig zijn en dat vaak alleen op bepaalde momenten van de dag de stroomgenerator aan staat. Het is zeker heel verstandig om een verlengdoos met Engelse stekker mee te nemen omdat dan iedereen de volgende dag zijn batterijen voor zijn camera weer geladen heeft. Soms is er een bar bij de camping waar je de batterijen kan laten opladen.

      Het wegennet

      Kenia en Tanzania kennen een wegennet dat oud en vaak niet onderhouden is. Alleen rond de grote steden en in economische gebieden zijn de wegen in een, voor Afrikaanse begrippen, goede staat. Op de meeste andere plaatsen is het wegdek vol met gaten. Het mooiste voorbeeld van een slecht wegdek in Kenia is de Trans-East-African Highway. Deze weg is in de Afrikaanse koloniale tijd ontworpen en gedeeltelijk aangelegd. De weg loopt van Kaapstad naar Cairo.
      In Kenia loopt de weg van Namanga aan de grens met Tanzania via Nairobi en Isiolo naar Moyale aan de grens met Ethiopië.

    • Pan African Highway bij Isiolo

      Pan African Highway ten noorden van Isiolo

    • In Kenia is het stuk ten zuiden van Isiolo geasfalteerd, het deel bij Nairobi is een vierbaans autoweg. Komend vanuit Nairobi is de Trans-East-African Highway goed te rijden tot aan Isiolo maar in de stad zie je steeds meer stukken van het wegdek verdwijnen tot dat de weg ten noorden van Isiolo volledig overgaat in een stofpad (dirt road). Michael Palin heeft op zijn reis van Pool tot Pool in Ethiopië op deze weg gereden en vertelt lichtelijk spottend dat deze weg in Ethiopië als een van de weinige in dat land geasfalteerd is en bij de grens met Kenia overgaat in een stof weg. In Tanzania hebben we ten westen van Arusha op een stuk van de Trans-East-African Highway gereden dat er zeer mooi uitzag, vierbaans met een betonnen midden afscheiding. Mogelijk is de weg daar net opnieuw aangelegd.

    • Weg van Nairobi naar Mombasa

      Weg van Nairobi naar Mombasa

    • Kenia kent bijna geen volledig vierbaans autowegen, voor zover ons bekend is alleen de weg van Nairobi naar Mombasa volledig vierbaans. Dit wil niet zeggen dat de andere wegen nu niet berijdbaar zijn maar het zijn geen wegen waar je even 120 km per uur op kan gaan rijden. De wegen volgen het landschap en kunnen daarom behoorlijk bochtig zijn met veel klimmen en dalen. Alleen rond en in de steden is er veel verkeer op de weg, verder is er relatief weinig verkeer. De meeste Kenianen en Tanzanianen hebben geen geld om een auto te kopen, laat staan onderhouden. Wat opvalt, zijn de moderne benzinepompen.

      Telecom en banken

      Het halen van geld bij een bank is vaak niet eenvoudig, elke redelijke plaats heeft wel een bank met pin automaat (ATM). Het probleem in 2004 was alleen dat het vaak moeilijk of onmogelijk is om als Europeaan daar geld uit te krijgen. Alleen op het vliegveld van Nairobi hebben we geld kunnen pinnen, daarom is het belangrijk om zowel US dollars als euro's bij je te hebben. Wij hebben geen last gehad van het fenomeen pin-phising, wel dat de transactie na het geven van de pincode geen respons meer gaf en dan plotseling met een foutmelding afbrak.

    • Munteenheden Kenia en Tanzania

      Munteenheden Kenia en Tanzania

    • Mobiele telefoons zijn in Kenia en Tanzania gemeengoed, de landelijke dekking is redelijk tot goed rond de grote steden. Beide landen kennen geen uitgebreid telefoonnet voor de simpele reden dat de bedrading bovengronds is en na aanleg al snel is verdwenen. Het is verstandig om na aankomst een simkaart van een lokale mobiele aanbieder te kopen.
      Internet cafe's zijn redelijk goed aanwezig al wil er nog weleens storing zijn, de connectie snelheid in 2004 was best goed.

      De steden

      Op deze reis zijn we in verschillende grote steden geweest. Van Tanzania hebben we Musoma, Arusha en Moshi gezien. Alle drie deze steden zijn niet-toeristisch. Musoma is de minst ontwikkelde stad van de drie en dat maakte een bezoek heel leuk. In deze stad zijn we eerst op zoek gegaan naar closetpapier omdat het grootste deel van de groep last van zijn darmen had.

    • Straten van Musoma

      Straten van Musoma

    • Na deze zoektocht hebben we over de lokale markt gelopen, de lokale mensen keken wel nieuwsgierig naar ons maar vonden het prima dat we overal rondkeken. Voor ons was het fijn dat er niet gelijk iemand op ons af kwam om iets te verkopen. Het voordeel van de niet-toeristische locaties zijn de prijzen, in de toeristencentra houdt men er toeristen prijzen en lokale prijzen op na. Het verschil kan wel oplopen tot een factor 10, afdingen is dus bittere noodzaak. Musoma is de hoofdstad van de Mara regio, de bevolking bestaan uit leden van de Kuria, Jita, Luo en Taturu stam.
      Arusha en Moshi zijn veel meer ontwikkeld, dit is te zien aan het wegennet en de huizen. Dit is niet verwonderlijk, Arusha en Moshi liggen midden in een belangrijk koffiegebied van Tanzania en het Kilimanjaro International Airport ligt tussen beide steden in. Verder is het gebied toeristisch goed ontwikkeld door de aanwezigheid van de Kilimanjaro en Mnt Meru.

    • Klokketoren in Arusha

      Klokketoren in Arusha

    • Arusha heeft eens in de peiling gestaan om hoofdstad te worden van de East-African Federation, een samenwerkingsverband tussen Kenia, Oeganda en Tanzania. Na de coup van Idi Amin in Oeganda was er weinig belangstelling meer bij Kenia en Tanzania om verder te gaan. Arusha is een van de snelst groeiende steden van Tanzania. In de omgeving wordt veel koffie, graan en mais verbouwd. In de stad wonen leden van de Arusha en Meru stammen. Moshi is het start punt voor de beklimming van de Kilimanjaro en het centrum van Tanzania snel groeiende koffie industrie.
      In Kenia hebben we diverse steden van dichtbij gezien, zoals Nairobi, Isiolo, Nakuru, Eldoret, Kitale, Makuteno, Kakamega, Kisumu, Kisii. Alleen in Nairobi, Nakuru, Eldoret en Kitale hebben we rond gelopen. Wat ons allereerst opviel was het verschil in ontwikkeling en kwaliteit van de steden. Downtown Nairobi ziet er uit als het centrum van een gemiddelde westerse stad. Nairobi heeft een groot voordeel (als je dit tenminste een voordeel wilt noemen), wegens het hoge smog gehalte komt er geen malaria voor, dit is nog steeds het geval. De lucht in de stad is zeer vervuild en niet aan te raden voor mensen met ademhalingsproblemen.

    • Centrum van Isiolo

      Centrum van Isiolo

    • Isiolo is een armoedige stad met weinig voorzieningen, de stad huisvest een groot deel van de Somalische vluchtelingen. Wat opviel was de aanwezigheid van een Moskee, Christelijke kerk en Joods Synagoge op een steenworp afstand van elkaar. In Isiolo wonen leden van de Samburu, Rendille, Boran en Turkana stammen. In de stad is geen pin automaat aanwezig en bevat de meest noordelijke bank van Kenia. Noordelijk van Isiolo is het ook slecht gesteld met de benzine pompen. Hetzelfde voor de Internet cafe's, noordelijk van Isiolo zijn geen Internet cafe’s aanwezig. Door de invloed van de Islam worden in veel van de hotels geen alcohol geschonken en vrouwen in korte broek of rok worden vervelend nagestaard.
      Nakuru is een goed ontwikkelde relatief moderne stad, heel gezellig met leuke spontane mensen. Men schenkt er uitstekende koffie. Het is de vier na grootste stad van Kenia en bevindt zich in een uitstekend agrarisch gebied. Eldoret is na Nairobi de grootste stad met de beste infrastructuur en is goed ontwikkeld. Het is het economische hart van de regio. In het algemeen is het geen aantrekkelijke stad, na een paar dagen ben je er echt wel uitgekeken.
      Kitale is een hele leuke stad, deze stad hebben we achterop een fiets verkend. De jongens fietsten op het snelst de helling op. Deze stad bevat het "The Treasures of African Museum". Dit museum is een particulier initiatief van de Schot John Wilson. Hij heeft jaren in noord Oeganda gewoond en gewerkt en heeft na de coup van Idi Amin moeten vluchten. Na een aantal jaren had hij genoeg van zijn thuisland en is gaan wonen in Kitale. Daar heeft hij van zijn privé verzameling het museum opgezet. In zijn jaren in Oeganda heeft hij vele nieuwe planten soorten ontdekt waarvan aan een aantal zijn naam is verbonden.

    • Openbaar vervoer in Kitala

      Openbaar vervoer in Kitala

    • Verwerking GPS Data

    • In onze pagina’s van de verschillende reizen plaatsen we tracks van de route die we op elke reis hebben afgelegd. Vanaf onze Zambia-Zuid Afrika reis in 2008 hebben we daarvoor een GPS tracker bij ons, de Garmin 60CSx. Deze hebben we gebruikt tot onze 2015 reis naar Australië en is daarna vervangen door Garmin GPSMap 64s.
      De eerste maakt alleen gebruik van de GPS satellieten van de VS, de tweede gebruikt ook Russische Glonass satellieten en je ziet op het moment de eerste GPS trackers op de markt komen die het Europese Galileo systeem onder steunen, zoals de gloednieuwe Garmin Overlander.
      Het verschil tussen de drie systemen is voor een GPS tracker niet zo groot, de plaatsing nauwkeurigheid is en blijft 3 meter. Wat wel verbeterd is het gebruik in moeilijk omstandigheden zoals in een nauw dal of in een bos. De Garmin 60CSx had in het deze omstandigheden heel erg moeilijk en achteraf moeten we altijd veel corrigeren. In dat opzicht is de positionering met de GPSMap 64s beter en sneller, iets dat wel begrijpelijk is want deze GPS tracker werkt met signalen van 30 satellieten van beide systemen.

      Hoe verwerken we de data van de GPS tracker:
      Achteraf en vaak ook onderweg downloaden we de positie gegevens van de tracker en verwerken deze in de Garmin software. Dat is Mapsource voor de 60CSx en BaseCamp voor de 64s. Mapsource wordt niet meer ondersteunt. Basecamp is gratis en te downloaden vanaf de Garmin website.

      Nadat de gegevens van de tracker zijn gedownload controleren we alles en exporteren de gegevens in een KML bestand. Dat is het bestandsformaat van de Google Earth en Map.
      In Google Earth verwijderen we alle overbodige gegevens en scheiden de positie tracker data van de waypoint data. Als laatste stap exporteren we de tracker data als KMZ. Dit is een gezipte versie van een KML-bestand. Nu heeft Google Earth een vervelende bug, de minimale breedte van een track is 2 mm ook al geef je 1mm op. Deze passen we in het KMZ handmatig aan naar 1 mm.
      Het resultaat is zichtbaar als je op de bovenstaande button met de map klikt. Dit is een kaart in Google Maps, de tracks zijn te zien als je op “ -Kies een reis- ” klikt.

    • tracks Kenia en Tanzania

      Nu de kaarten, je hebt er niets aan als je GPS tracker de route vastlegt zonder dat je weet waar je zit. Daarvoor zijn kaarten nodig. Nu is het fijne van Garmin dat ze gebruik maken van de opensource kaarten van OpenStreetmap. Er zijn diverse websites die kaarten van Europa aanbieden, voor ons zijn de bekendste Free maps for Garmin brand GPS devices en Openmtbmap.
      In de eerste jaren maakten we heel veel gebruik van de eerste site maar tegenwoordig vooral van Openmtbmap en dat vooral omdat zij ook topografische bestanden meeleveren. Niet alle kaarten zijn gratis maar je kan een levenslang abonnement nemen op de kaarten voor een klein luttel bedrag van €90,00. De kaarten worden met de Garmin software verzonden naar de GPS tracker of welk ander Garmin GPS apparaat.