Delosgaia

Chobe National Park naar Maun

  • De volgende dag moeten we al vroeg op omdat de rit naar Maun ruim 600km lang is en we in Maun water moeten inkopen voor de twee nachten in de Okavango delta. Er is een min of meer directe route tussen Kasane en Maun alleen is deze route niet geschikt voor de safari truck waardoor wij moeten omrijden via Nata. Jock wekt ons in het donker om even na 5 uur. Het blijft nog steeds vreemd om de sterrenbeelden aan de hemel “onderste boven” te zien.

  • Bij het inpakken van de tent staat het sterrenbeeld Orion recht boven ons hoofd. We gaan eerst onze tassen en slaapspullen inruimen en in de truck plaatsen. Daarna laat Jack ons zien hoe we de tent moeten opbreken en in de truck inladen. Vooral dat laatste vraagt een speciale aanpak omdat de ruimte in de truck voor de tenten beperkt is. Hierna gaan we ontbijten.
    Jock wil de tijd dat wij in de Okavango delta zitten gebruiken om in Maun een aantal reparatie op de truck uit te voeren. Bij het ophalen van de truck in Zimbabwe bemerkte Jock dat er een aantal kleine mankementen aan zijn en in Livingstone is daar nog een lekkende radiateur bij gekomen.

    Onderweg

    Om half zeven rijden we weg, na ruim een uur stoppen we even om de benen te strekken. Dit eerste stuk hebben we min of meer de grens met Zimbabwe gevolgd. Even verderop stoppen we bij een checkpoint voor mond en klauwzeer.

  • Botswana, Nata met truck

    Truck bij het restaurant in Nata, Botswana

  • Hier rijdt de truck door een bad met desinfectering vloeistof en worden de banden afgeborsteld. Wij moeten uitstappen met alle schoenen die we bij ons hebben. Wij lopen over een mat met desinfectering vloeistof en plaatsen de andere schoenen op de mat om te desinfecteren. Jock heeft bij vertrek uit Kasane gevraagd om in ieder geval nog een ander paar schoenen in de truck te zetten, dit om te voorkomen dat men alle bagage gaat controleren. Men weet bij de checkpoint dat toeristen altijd twee paar schoenen bij zich hebben.
    Na het checkpoint wordt de weg heel slecht en zit vol met podholes, het is een kunst hoe Jock het altijd weer voor elkaar krijgt om tussen de gaten door te rijden. We zitten nu op een kilometer of dertig van de grens met Zimbabwe af en volgen deze evenwijdig.
    Botswana probeert zijn veestapel vrij te houden van mond en klauwzeer dat heerst onder de evenhoevige in het wild zoals antilopen. Het wild heeft hier relatief weinig last van maar de veestapel wel. Botswana denkt dit probleem op te lossen door de gebieden met runderen te scheiden van de gebieden waar game voorkomt.

  • Botswana,dorp Nata

    Nata, waar we hebben gerust, getankt en inkopen gedaan

  • Deze gebieden probeert Botswana gescheiden te houden door hekwerken in het land en de plaats waar de hekwerken wegen kruisen desinfecteer baden in te stellen. Hier moeten auto ’s doorheen rijden en passagiers hun schoenen ontsmetten. Dit is de reden dat we bij binnenkomst in het land door zo een bad moeten rijden en later opnieuw op diverse voor ons willekeurige plaatsen. Of dit systeem werkt zal in de praktijk wel blijken.
    Onze volgende stop is het wegrestaurant en benzinepomp in Nata, dit is zowel een sanitaire als een stop om koffie te drinken en wat in te kopen. Het verbaasd ons dat je in Botswana heel veel van de producten kan kopen die we in Europa ook in de winkel te koop zien. Prijzen wel aangepast aan het prijspeil in Botswana. Na deze stop verlaten we Nata aan de westzijde en rijden naar het westen in de richting van Maun. Net buiten Nata passeren we de airstrip van de stad.

  • Botswana, weg tussen Nata en Maun

    Weg tussen Nata en Maun

  • De weg begint licht te dalen en we rijden op een kleine verhoging tussen twee zoutpannen door. Later passeren we de stad Gweta, wij zien niets van de stad behalve een richtingsaanwijzer. Het landschap bestaat uit open vlakken afgewisseld met bomen en bosjes. We zien soms een zebra of een antilope lopen. Rond half een stoppen we langs de kant van de weg om te eten, dit gaat altijd heel georganiseerd. Een deel van de groep heeft corvee dienst, zij helpen Israel met het bereiden van de maaltijd. Op deze reis hielp vaak de rest mee om de tafels en stoelen klaar te zetten. De corvee ploeg begint altijd als eerste met opscheppen, Jock en Israel wachten altijd tot iedereen heeft genomen. Wat ons wel opviel op deze reis ten opzichte van de reis in Kenia en Tanzania is dat in 2004 rekening werd gehouden met de crew bij het eten, er was altijd genoeg over. Dit is in deze reis vaak niet het geval geweest, of dit nu komt omdat in 2004 meer werd ingekocht of omdat er in 2008 minder rekening werd gehouden met de anderen, het is ons onbekend. Na de lunch rijden we verder naar Maun, we passeren eerst een checkpoint en later zien we een dode zebra aan de kant van de weg met diverse gieren er op en er om heen.

  • Road kill vlakbij Maun

    Roadkill vlak voor Maun

  • Maun

    Rond half drie lokale tijd komen we in Maun aan, we moeten zorgen dat we voldoende water inkopen voor de drie dagen in de Okavango delta. Ieder moet zelf zorgen voor water en wel minimaal 2 liter water per persoon per dag. Wij hebben totaal 14,5 liter water voor zijn tweeën ingeslagen. Dat was nog lastig, de eerste supermarkt had alleen 1,5 liter waterflessen. We hebben er 7 van gekocht, later kwamen we in een andere supermarkt 5 liter flessen tegen, daar hebben we er nog één van gekocht. Je moet er wel tegenkunnen maar als je zo over straat rondloopt, alleen of met zijn tweëen, je wordt altijd nagekeken als of je een bezienswaardigheid bent.
    Nadat iedereen zijn inkopen heeft gedaan vertrekken we naar de Sitatunga camping buiten Maun. Later op de avond geeft Jock ons alle informatie voor de volgende morgen. We kunnen per persoon maar één tas/rugzak meenemen naar de delta, verder de tent en slaapzak. Voor het eten douchen we, dit zal namelijk de komende dagen niet mogelijk zijn.

  • Campsite in Maun

    Campsite in Maun