Delosgaia

Antananarivo naar Antsirabe

  • Op de dag van vertrek staan we om half zes al op Schiphol voor alle formaliteiten, het inchecken voor de vlucht en de boarding passen hebben we van te voren via Internet geregeld. Hierdoor is het inleveren van de bagage op de luchthaven volledige zelfbediening, inclusief het labellen van de bagage. Er lopen wat mensen rond om te helpen waar nodig waardoor we al snel door de incheck heen zijn. Voor de handbagage en paspoort controle staat, zoals gewoonlijk, een lange rij. Bij ons wordt de fotorugzak aan een uitgebreid onderzoek onderworpen maar daar zijn we al aan gewend geraakt.

  • Madagaskar telt op precies te zijn één internationaal vliegveld met één landings- en startbaan. Vanuit Afrika vliegen verschillende luchtvaatmaatschappijen op Madagaskar. Vanuit Europa kan je er alleen met Air France rechtstreeks naar toe vliegen.
    Vanaf Schiphol hebben we een transfervlucht met een KLM vliegtuig naar Parijs Charles de Gaulle. We zijn op tijd aan boord maar wegens drukte in het luchtruim rond Parijs vertrekken we een half uur te laat. Ondertussen zitten we ons af te vragen wie onze medereizigers zijn, rondlopen en iedereen vragen of ze naar Madagaskar gaan heeft weinig zin. Het is dan maar even wachten want binnen een paar uur weten we wie ze zijn.
    Eenmaal in de lucht richting Parijs Charles de Gaulle gaat het vlot. Gelijk na de landing worden we op een on-Franse manier verrast. Bij de uitgang van de gate staat een stewardess van Air France met een bord in de hand waarop staat: Antananarivo. Dit is een verrassing en gelijk een uitgelezen kans om onze medereizigers te leren kennen.

  • Departure Paris Antananrivo

    Wachten op de vlucht van Charles de Gaulle naar Antananarivo

  • We zijn opgewacht omdat de overstaptijd maar beperkt is en er altijd heel veel mensen staan te wachten bij de controle voor de vluchten buiten de Schengen landen. Door deze service van Air France zijn wij ruim op tijd bij de gate. Het inchecken gaat vlot. Onderweg naar het vliegtuig worden we in de slurf tegengehouden omdat men nog niet klaar is met de voorbereidingen van het vliegtuig.
    We vertrekken uiteindelijk ruim een uur te laat van Parijs Charles de Gaulle omdat het vliegtuig niet op tijd gereed was voor de vlucht en omdat twee passagiers te laat bij de gate waren. De vlucht is saai, er zijn de normale standaard films, je krijgt te eten en verder is het wachten. Rond zonsondergang passeren we de evenaar en hebben even last van turbulentie. Vlak voor de landing krijgen we nog een lichte maaltijd. Na de landing lopen we naar de aankomsthal van de internationale luchthaven van Antananarivo en begint de chaos.

  • Antananarivo

  • Op het Internet staat dat je geen visum nodig hebben voor Madagaskar, bij aankomst krijg je een stempel in je paspoort en dat is het. In de aankomst hal zijn twee doorgangen met douanebalies. Een voor als je ingezetene of een visum hebt en de andere voor bezoekers zonder visum, deze doorgang is veel kleiner. Er zijn twee hokjes met ieder drie douaniers, de eerste bekijkt je paspoort, de tweede wil weten waar je naar toe gaat of je wel een retourticket hebt en waar je overnacht. Je krijgt een briefje om in te vullen en dat kost erg veel tijd. De derde douaniers plaats een stempel in je paspoort en checkt het briefje (in deze volgorde).
    Er staan geen hekken en iedereen is aan het dringen om maar zo snel mogelijk door de douane te komen. Vooral de Fransen staan te duwen en het beste is om voor ze te gaan staan en terug te duwen.

  • Hotel Antananarivo

    Uitzicht vanuit ons hotel in Antananarivo

  • Hoera, we zijn er door en we hebben onze bagage al op de band zien liggen. Weer blijkt het dat opvallende banden rond je bagage heel handig is voor het herkennen van je bagage en het beperken van het risico dat iemand je bagage per ongeluk meeneemt. Zonder problemen komen we door de bagage controle en we zien iemand staan met een bordje in zijn handen waar Koning Aap op staat. Duidelijker kan het niet. Hij is de bijrijder van onze bus en naast hem staat een blanke vrouw.
    We ontmoeten Truus, onze reisbegeleidster en er staan al een paar anderen van de groep. Het is nu wachten op de rest. Omdat het binnen warm is lopen we met de bagage naar buiten. Gelijk worden we omringd door taxi bestuurders en andere Malagassiër die hun diensten aanbieden. Het is even laveren maar een paar excuses en doelgericht lopen helpt goed. In een hoek van het vliegveld is het geldwisselkantoor waar de bus vlak bij staat. Hier hebben we zeker nog een uur gewacht tot iedereen er is, er is een tas weg en bij een ander blijkt zijn paspoort minder dan 3 maanden geldig te zijn na terugkeer in Nederland. Hij kan dit met € 50,00 afkopen.
    Het hotel ligt vlak bij het vliegveld en rond een uur of één in de nacht zijn we op onze kamer. In de bar ontmoeten we de gehele groep en we drinken nog wat samen. Iedereen stelt zich hier aan elkaar voor. Verder wordt gevraagd wie de pot voor algemene uitgaven wilt bewaren. Omdat er geen grote interesse is geven we aan dat wij dit wel voor twee weken willen doen mits iemand anders het daarna overneemt. Vanuit de algemene pot worden fooien voor bagagedragers in de hotels, uitgaven als we ergens iets gaan bekijken of foto's maken van personen betaald. Om half drie in de morgen liggen we in bed met het vooruitzicht dat het ontbijt om acht uur klaar staat.