Delosgaia

Andasibe NP naar Pangalenes

  • Vandaag verlaten we definitief de hoogvlakte en dalen af naar de kust van de Indische Oceaan. Ons doel is Canal de Pangalenes. Dit is een kanaal dat verbindt de zoetwater lagunes langs de kust. Het kanaal is aangelegd door de Franse kolonisator.
    De kanalen zijn aangelegd omdat het transport over de ruwe open zee onveilig en vooral in het cyclonen seizoen vaak onmogelijk is. Om het transport toch met de minste risico's te laten plaatsvinden is er een kanaal gebouwd dat de kust lagunes met elkaar verbindt. Het kanaal is niet breed en diep maar voldeed indertijd prima als transport middel.

  • Wij gaan naar een hotel tussen twee lagunes van het Canal de Pangalenes en blijven daar twee nachten. Het hotel is alleen per boot te bereiken. We zijn met de bus naar een klein vissersdorp gereden waar we per boot zijn opgehaald en twee dagen later teruggebracht, de bus is in het dorp blijven staan. Vanaf het hotel hebben we we een boottocht naar Le Palmieras gemaakt, daar is een lemurenreservaat waar we enige tijd hebben rondgelopen.
    Om 6 uur gaat de wekker, maar we zijn al een poosje wakker en liggen te genieten van de dienrengeluiden buiten. Nu eens gelukkig geen druk pratende Malagassiér. We pakken alle tassen in en wanneer we ze buiten op de veranda zetten zien we dat er een dichte mist hangt. De bagage wordt voor ons naar de bus gebracht. Bij het ontbijt krijgen we alleen stokbrood en marmelade of suiker.
    We vertrekken om half acht en iedereen is mooi op tijd klaar. Bij het dalen naar de kust verdwijnt de mist heel snel en krijgen we een stralende zon te zien. Vandaag is het niet ver rijden, we hebben 90 km asfaltweg en daarna nog 7 km piste.

  • Mist in het regenwoud

    Mist in het regenwoud

  • De weg gaat slingerend naar beneden en we rijden langs diverse dorpen, door regenwoud en langs gebieden waar het oerwoud volledig is gekapt.

    Antsampanana

    We stoppen in het dorp Antsampanana om wat te drinken en het doen van inkopen op de lokale markt. Op de markt is heel veel te koop van groente en fruit tot huishoudelijke producten gemaakt van sisal. De mensen missen hier de nieuwsgierigheid van de hoogvlakte en de westelijke kuststroken. Ze lijken wel veel meer commercieel ingesteld te zijn. Komt dat nu doordat ze veel meer in contact komen met mensen van buiten Madagaskar of dat ze veel meer gewoontes hebben overgenomen van de Franse kolonisatoren. We weten het niet. Dit dorp ligt wel aan de doorgaande transport weg van Toamasina naar de steden op de hoogvlakte.

  • Markt in Antsampanana

    Markt in Antsampanana

  • Na Antsampanana rijden we al in het vlakke kuststrook en in dit gebied komen heel veel reizigerspalmen voor. Als jonge plant lijkt deze palm op een bananenboom waar het familie van is.
    In Brickaville gaan we over de Rianila rivier, deze brug is nog door de Fransen aangelegd en zowel de weg als brug worden heel goed onderhouden omdat ze beide van groot economisch belang zijn voor het eiland. Circa 20 km na de brug verlaten we het asfalt en gaan piste rijden naar Manambato waar de boot op ons wacht. De weg is slecht tot zeer slecht meet veel kuilen. Langs de kant van de weg zien we planten die we kennen van Australië. Het is familie van de Banksia en komt eigenlijk alleen op Australië voor. We vernemen later dat deze plant hier de Lemonade plant wordt genoemd en als een pest wordt beschouwd. De plant heet zo omdat de nectar naar citroen limonade smaakt. De omstandigheden voor de plant zijn hier veel te goed.

  • Brug over de Rianila rivier bij Brickaville

    Brug over de Rianila rivier bij Brickaville

  • Vlak voor Manambato is eens een brug geweest, maar weggevaagd in een tropische cycloon. Er is nu een noodbrug gebouwd maar deze ziet er niet bepaald betrouwbaar uit, mannen uit de dorpen in de omgeving bouwen aan een nieuwe betonnen brug. We worden gevraagd om de noodbrug per voet over te steken zodat de bus lichter en daardoor veiliger de brug over kan.
    Voor 12 uur komen we aan in Manambato waar twee boten op ons wachten. De bagage en de mensen worden over de twee boten verdeeld. Het is een uurtje varen naar het hotel. We hebben een boot met aan beide kanten banken, de andere boot heeft losse tuinstoelen. In de boot ligt voor iedereen een zwemvest klaar, deze zien er goed uit. Een aantal van onze medereizigers worden een beetje wit om de neus omdat ze niet kunnen zwemmen. Zij trekken gelijk een zwemvest aan.
    Tijdens het varen staat er wat deining waardoor er water de boot inkomt. De bagage staat onder een afgesloten punt voor in de boot en blijft gelukkig droog. De boten varen naar een doorgang met de volgende lagune en vandaar naar een eiland waar we een gebouw op zien staan. Dat is ons hotel.

  • De verwoesde brug bij Manambato

    Deze brug bij Manambato is in een tropische cycloon verwoest