Delosgaia

Isalo NP naar Fianarantsoa

  • Vandaag vertrekken we van het Motel d'Isalo in het Isalo National Park naar Fianarantsoa. Fianarantsoa is de hoofdstad van de groene en grillige bergen van Betsileo. Het is een echte stad, in het hart van een productieve streek, vermaard om zijn wijn en thee.
    De stad is een kruispunt tussen noord en zuid en even druk als Tana. Fianarantsoa bekeerde zich al lang geleden tot het christendom en je vindt er veel religieuze gebouwen. De stad heeft de reputatie veel intellectuelen te vormen.

  • Om zes uur is onze wekker gegaan, de afgelopen nacht was nog al onrustig. Bij het opstaan is het mistig en koud en we leggen een vest klaar om in de bus bij ons te hebben. We pakken de rest van de spullen in en geven de tassen aan de dragers. Deze stonden al klaar voordat de zon opkwam om alle bagage naar de bus te brengen.
    Truus is verbaasd dat veel mensen al zo vroeg uit hun bed hebben kunnen komen. Het ontbijt is weer gelijk aan de vorige dag. Na het ontbijt moeten we nog even op de bus wachten, deze is naar het dorp om lunchpakketten op te halen. Elk pakket bevat 2 broodjes, twee bananen, 1 tomaat, een pakje chocolade koeken, een pakje drinken en anderhalve liter water. Dit is een koningsmaaltijd voor ons allemaal na de zeer matige lunch van de afgelopen dagen. Wij nemen een pakket voor ons tweeën.

  • Zicht op het centrum van Fianarantsoa

    Zicht op het centrum van Fianarantsoa

  • Vanuit Isalo National Park gaat de weg omhoog naar het Adringitra massief. De eerste plaats die we tegenkomen is Lhosy en Sascha kent daar een uitstekend plaats om koffie te drinken. Aan de omgeving zie je dat er in het gesteente het een en ander is veranderd. Er rijden Zeboekarren met gebakken stenen rond en er zijn heel veel zelfgebouwde bakovens voor de stenen.
    We rijden het terrein van het restaurant/hotel in Lhosy op waar we koffie gaan drinken. Mensen komen naar buiten om ons te verwelkomen en beginnen gelijk tafels te deken met borden, messen en vorken. Men denkt dat we hier komen ontbijten, jammer genoeg moeten we ze teleurstellen dat we alleen komen voor koffie. De koffie is sterk en bitter maar het gaat er goed in.
    Na Lhosy is het landschap duidelijk aan het veranderen, we rijden over de hoogvlakte waar volgens de boekjes grote kuddes met zeboes behoren te zijn. Wij zien alleen kleine kuddes. Dit is wel het Andringitra massief en maakt deel uit van de kern van Madagascar.
    Wat opvalt zijn de kuddes met Zeboes die door drijvers en begeleiders naar de markt in Ambalavao worden gebracht. Deze mensen zijn al weken onderweg vanuit Toliara, ze volgen de weg daarbij.

  • Zeboekarren met gebakken kleistenen

    Zeboekarren met gebakken kleistenen

  • De markt in Ambalavao is de op een na grootste zeboemarkt van Madagascar.
    Nadat dit "oponthoud" voorbij is rijden we door naar het Anja National Park. Dit park heeft een oppervlakte van 30 ha en is een initiatief van de lokale bevolking 6 dorpen in de omgeving. Zij beheren het gehele park. Deze locatie is onze lunchstop en daar na gaan we met 6 gidsen het park in. Bij de lunch zitten een aantal kinderen toe te kijken, we blazen 5 ballonnen op en geven deze aan ze.
    In het park zien we al snel de ringstaartmaki's waar het om bekend staat. Eerst zien we één groep maar verder op zit nog een groep op de rotsen met heel veel kleintjes waarvan de meesten echt niet meer dan een maand oud zijn. Er zijn ook heel veel kameleons in het park, verder een aantal slangen. Aan de rand van het park is een meer met een dam , de Anjadam. Diverse inwoners van de dorpen zijn naar karpers aan het vissen.
    Om kwart over twee rijden we weer weg, op naar Ambalavao. Hier stoppen we voor een bezoek aan een papierfabriek en een zijdefabriek.

  • Ringstaart Maki

    Ringstaart Maki in het Anja National Park

  • Ambalavo

  • De papierfabriek van Antemoropapier is gevestigd op de binnenplaats van het hotel Aux Bougainvillages. Het proces voor dit papier maken is ontwikkeld in Arabië en geïntroduceerd door immigranten die in de 17de eeuw ontscheepten aan de zuidoostkust. Het Antemorovolk erfde de techniek en hield hem in eer. Pas in 1936 werd dit papier 'herontdekt' door de Fransman Matthieu, die het begon te produceren in Ambalavao. Zijn productie wordt gekenmerkt door het gebruik van een struik, de avoha, waarvan de bijzondere soepele vezels de vervaardiging van papier mogelijk maken. Sinsdien is het papier verfraaid met verse planten en bloemen.
    De zijdefabriek maakt gebruik van cocons van uitgevlogen wilde en gekweekte rupsen. De cocons worden geweekt in water, dan omgedraaid met 6 cocons op elkaar en gedroogd. Daarna worden de cocons afwisselend 3 dagen gekookt met zwarte zeep gemaakt van zeboevet, aloë en as en afgekoeld. Dan zijn de cocons zacht en worden de draden met de hand gesponnen. Na het spinnen wordt de zijde me natuurlijke kleurstoffen gekleurd en met de hand geweven. Het eind product ziet er zeer handmatig geproduceerd uit maar is wel extreem zacht.
    Na dit bezoek rijden we door naar Fianarantsoa. Het landschap verandert weer met kronkelige wegen en berglandschap met veel rijstvelden. Onderweg stoppen we nog voor een foto stop. Meteen komen er allemaal kinderen op de bus af. Er wordt een zak snoepjes aan een moeder gegeven. Zij zal de snoepjes verdelen aan kinderen die zich goed gedragen. We gaan verder en komen om 17.15 aan in het hotel Soratel aan. Het ligt midden in de 'nieuwe'stad beneden in het dal. Het is een 'communistisch' hotel, geen sfeer maar een redelijke kamer. Dit is niet bepaald het beste hotel van de stad maar ligt wel vlak naast het station.

  • Volgens een oud Arabisch proves maakt men vanuit de vezels van Avoha papier in Ambalavo

    Volgens een oud Arabisch proves maakt men vanuit de vezels van Avoha papier in Ambalavo