Delosgaia

Fianarantsoa naar Ranomafana

  • We zijn in Fianarantsoa en vandaag zou de treinreis gaan plaatsvinden ware het niet dat de trein al enige tijd kapot is en het niet bekend is wanneer de trein weer gaat rijden. Jammer maar dit is Afrika en dergelijke zaken gebeuren hier nu eenmaal,. "Mora, Mora".
    De wekker staat op 6.45. Maar we zijn al eerder wakker en staan op nog voordat de wekker gaat. Het ontbijt is hetzelfde, lekker stokbroodje en daarbij een stukje plaatselijke kaas. Even voor 8 uur vertrekken we. We stoppen bij een fotozaak in Fianarantsoa die zelf gemaakte kaarten verkoopt.

  • De winkel is nog niet open dus dat wordt even wachten. Hiervan maken kinderen gebruik om met hun kaarten naar ons te komen in de hoop dat we iets willen kopen. Naast de fotowinkel is een zaak met allerlei zelfgemaakte materialen en producten. Heel leuk maar wij zijn niets bijzonders. De fotowinkel is zo speciaal omdat bijna alle ansichtkaarten van Madagascar gemaakt zijn van foto's van deze winkel, ook buiten Madagascar zijn de foto's van deze winkel bekend.
    Bij het verlaten van Fianarantsoa lopen onze weg en de spoorlijn enige tijd gelijk op. We passeren een aantal rivieren en weer valt het op hoe vruchtbaar de hoogvlakte is in vergelijking met de westelijke kuststrook. Langs de weg zijn diverse kleine dorpen met akkers en baksteen ovens. We stoppen bij een van de plaatsen waar men van de rivierklei bakstenen maakt. Het proces van het maken van bakstenen is door Franse missionarissen geïntroduceerd in Madagascar. Het is hier puur handwerk. Men gebruikt daarbij een houten mal voor de vorm waar de vochtige klei in wordt aangebracht en daarna worden de verse bakstenen in de zon te drogen gelegd. Van alle bakstenen worden grote ovens gebouwd met gaten aan de onderkant waar hout in wordt gelegd. Het gehele bakproces is eenvoudig en slecht controleerbaar, waarschijnlijk is de uitval heel hoog. Op de akkers verbouwd men aardappelen, maniok, bonen en gerst verbouwd en ondanks dat er geen kunstmest wordt toegepast weet men vaak drie oogsten per jaar te halen. Dit geeft weer aan hoe vruchtbaar de hoogvlakte is.

  • Maken van kleistenen

    De fabrikatie van klei stenen als bouwmateriaal is geheel handwerk

  • Anjamba

  • We rijden door tot in het dorp Anjamba. Deze plaats staat in geheel Madagascar bekend om zijn smederijen. We lopen door het dorp en staan weer verwondert te kijken naar de stijl van de huizen. Vaak hebben de huizen twee verdiepingen met de keuken op de bovenste verdieping, er is geen schoorsteen en de rook van het haardvuur verdwijnt door een open raam naar buiten. De dakbedekking bestaat uit plaggen of houten dakpannen, een hele enkele keer zie je stenen dakpannen. Ondanks dat de muren zijn opgetrokken uit gebakken stenen smeert men de buitenkant af met klei. Dit is een bescherming tegen de vaak hele heftige zomer regens.
    We lopen naar de smederijen gevolgd door een grote kinderschare. Aan beide zijde van de weg zie je diverse activiteiten plaats vinden, de mooiste vind ik van een vader die het haar van zijn zoon knipt. Het smid werk is hier geheel handwerk en ziet er erg zwaar uit. Kleine kinderen bedienen de blaasbalg en de smid met zijn assistenten lopen op blote voeten rond. Het vuur ziet er goed heet uit en tijdens ons bezoek is men bezig met het smeden van scheppen. We geven een fooi voor het mogen aanschouwen en het maken van foto's van hun werkzaamheden.
    Een van de kinderen loopt rond met een eigen gemaakte voetbal van rubberbanden, het lijken wel binnenbanden van een fiets. Hans ruilt een van onze gele opblaas ballen voor de voetbal van rubberbanden. De rest van de gele ballen blazen we op en verdelen ze onder de kinderen. Ze zijn allemaal dolblij.
    Hierna zijn we doorgereden naar het Ranomafana National Park.

  • Smederij in Anjamba

    Smederij in Anjamba