Delosgaia

Dag 3 op de Tsiribihina Rivier

  • De volgende morgen staan we om zes uur op. We zijn allemaal blij dat dit de laatste nacht in de veel te krappe tenten is. Het blijkt dat het halve dorp is uitgelopen om ons te zien opstaan, inpakken en wegvaren. Vanuit Nederland hebben we 30 gele opblaasballen meegenomen en we besluiten om op deze locatie vijf ballonnen uit te delen. Daarbij is het van belang dat je een ballon overhandigd aan een kind en niet in de groep gooit anders veroorzaak je ruzie tussen de kinderen en gaat de sterkste er met een ballon van door.

  • Bij het uitdelen komen de kinderen bijna tot op de loopplank maar worden teruggeroepen. Braaf en gehoorzaam gaan ze weer op de wal staan en steken de armen uit. De ogen smeken om een ballon, de ballonnen worden gegeven aan de jongste of aan de kinderen die in het gedrang worden weggeduwd. Iedereen is blij en er zijn heel veel foto's gemaakt. Hierna gaan we ontbijten voordat we om acht uur wegvaren.
    Bij het wegvaren worden we uitgebreid uitgezwaaid. Al snel loopt de temperatuur weer op. Onderweg zien we heel veel reigers en ijsvogels. Na de kloof is het rivierdal breder geworden en op ons gemak nemen we de omgeving in ons op terwijl de boot tussen de zandbanken doorlaveert. Op de voorplecht zit permanent een bemanningslid om de vaste en drijvende boomstronken te ontwijken. We naderen de eindplaats Belo sur Tsiribihina snel en oorspronkelijk zouden we daar naar een restaurant gaan om te eten. Omdat de rivier bij Belo heel ondiep is moeten we weer worden geduwd en getrokken, dit kost zoveel tijd dat we aan boord eten. Het allerlaatste stuk varen we weer op de motor.

  • Ballonnen uitdelen

    Op deze overnachtingsplaats hebben we vijf balonnen uitgedeeld

  • Het aanleggen is een probleem, de rivieroever bestaat uit dikke klei en de boot kan niet vlak bij de oever komen. Met een lange plank en veel planken in de klei lukt het uiteindelijk om iedereen veilig aan de wal te krijgen samen met de bagage. Er staan al 5 jeeps op ons te wachten voor een vier uur durende tocht over een zandweg naar de carferry in Bekopaka. Daar moeten we rond zonsondergang zijn omdat het anders niet meer mogelijk is om over te steken.