Delosgaia

Dag 1 op de Tsiribihina Rivier

  • We zijn aangekomen in Masiakampy voor een drie daagse bootocht op de Tsiribihina Rivier.
    De boot is een platbodem schuit van ca 30 meter lengte en 4 meter breed geschikt voor een waterdiepte vanaf 20cm. Achterop is een schroef bevestigd aan een roerstaander aangedreven door een ketting met een tweetakt watergekoelde benzinemotor afkomstig uit een 2CV of andere kleine personenauto. De schroef en roer zijn zeer snel uit het water te halen. De motor wordt gekoeld door rivierwater uit een vat dat met een emmer wordt gevuld.

  • Aan de voorkant van de boot is een opslagplaats voor ondermeer vaten met brandstof en ruimte om uit te kijken naar zandbanken. De boot is een salonboot met twee dekken, op het onderste dek is een lange eettafel met stoelen en banken aan beide zijden. We kunnen met onze groep hier net aan zitten. Langs de zijkant hangen gordijnen tegen de zon. Achter de lange tafel is een scheidingswand met een wandkast.
    Aan het begin van de riviertocht stond deze vol met fruit en onze waterflessen ervoor. Achter de scheidingswand is de keuken en daarachter de motor met aandrijving. De keuken is 2 bij 3 meter met één houtskool comfort en opslag van levensmiddelen. Er is geen elektriciteit of koeling aan boord. Toch weet men drie goede maaltijden per dag te bereiden voor 26 mensen en het bier en frisdrank koud te houden. De keuken heeft geen raam, wel een luik bij het houtskool comfort. Het is er altijd snik heet.
    De voorste helft van het bovendek is een zonnedek voor ons, het achterste deel is voor de bagage en opslag van voorraden. Op het zonnedek staan zes makkelijke stoelen met een tafel allemaal onder een dak van tentdoek. Hiervoor staan ligstoelen in de zon.
    Nadat de bagage aan boord is gebracht duurt het een hele tijd voordat we vertrekken. Het vertrekpunt is aan de Mahajilo, een zijvier van de Tsiribihina. Op de Mahajilo rivier staat het water heel laag waardoor de motor nog niet gebruikt kan worden. Hier worden we getrokken en geduwd, pas in de Tsiribihina rivier staat voldoende water onder de bodem om de motor te kunnen starten. Waar nodig stappen een aantal van ons overboord om te helpen met duwen, dit is een risico omdat in geheel Afrika de Bilharzia parasiet in zoet rivierwater voorkomt.

  • Mahajilo rivier

    Mahajilo Rivier, zijrivier van de Tsiribihina Rivier. Waterdiepte is minder dan 20 cm

  • We krijgen onze eerste lunch na vertrek, het is een heel uitgebreide lunch bestaande uit salade, rijst met groente en kleine gehaktballen. Allemaal klaargemaakt in de kleine keuken. Bij het eten krijgen we thee en koffie en is er keuze uit bier of frisdrank. Deze laatste twee rekenen we af aan het einde van de twee dagen.
    De tocht op de rivier voert ons langs tabak- en maïsakkers met rieten hutten. Waar geen akkers en hutten zijn staat heel veel riet, op sommige plaatsen is men bezig met het afbranden van het riet met de bedoeling om er akkers van te maken. De oevers zijn zeer afwisselend, dan weer laag en dan weer hoog en steil. Langs de rivier loopt vee, soms alleen maar vaak met een herder erbij. Op meerdere plaatsen wordt er gezwommen door jongens, bijna allemaal naakt en op het moment dat we langs varen gaat de hand er voor. We zagen ook goudzoekers langs de rivier die met grote pannen sediment aan het wassen waren. In de Tsiribihina rivier en het sediment wordt goud gevonden, niet veel maar toch genoeg om te zoeken.
    Op de rivier varen dezelfde soort boten waar wij op zitten, alleen veel ouder, roestiger en vaak verveloos. Voor de mensen die langs de rivier wonen is een boot het belangrijkste transportmiddel omdat er geen wegen of paden zijn. In Madagascar maakt men op de rivieren verder gebruik van de piroque met of zonder zeil die in bouw veel overeenkomst vertoont met de mokoro van Botswana.

  • Transport middel op de Tsiribihina Rivier

    Transport middel op de Tsiribihina Rivier

  • We hebben ons verdeeld over het beneden- en bovendek en iedereen geniet van de tocht. Het gaat langzaam en dat maakt voor ons niets uit, we hebben de tijd en er is veel te zien. Het doel van de eerste dag is een waterval in het midden van de kloof. We moeten een uur voor zonsondergang bij de ingang van de kloof zijn anders lukt het niet om de kloof in te varen. Aan het einde van de middag gaat er namelijk een sterke wind door de kloof waaien. Bij het naderen van de kloof blijkt al gauw dat het niet gaat lukken, het gaat steeds harder waaien en met moeite weten we bij ingang van de kloof te komen. Op een gegeven moment moeten we allemaal benedendeks komen omdat we topzwaar zijn en de kans bestaat dat we kapseizen door de sterke wind. Gelukkig gaat het goed en we varen langzaam de kloof in. Aan het begin van de kloof zien we een verzameling van rietenhutten op een zandbank. In de regentijd kan men hier niet wonen omdat dan het peil veel hoger staat. Twee honderd meter voorbij het dorp leggen we aan bij de zandbank omdat het niet meer gaat lukken om op tijd bij de waterval te zijn. De rand van de zandbank bestaat uit klei maar de hogere delen volledig uit zand. Je staat hier ruim een meter boven het huidige rivierpeil.

  • Goud wassen Tsiribihina Rivier

    Goud wassen, er zit goued in de alluviale sedimenten, niet veel maar zelfs een paar milligram is een week eten

  • De bemanning begint de tenten naar het hoogste deel van de bank te brengen en wij helpen waar nodig met het dragen van de matrassen en het opzetten van de tenten. In sommige van de tenten passen geen twee matrassen naast elkaar en zijn eigenlijk veel te klein voor twee volwassenen. Er is verder veel gemopper op de voorzieningen van de kampeerplaats en vooral op het gebrek aan hygiëne. Het zand is je slaapplaats en toilet, er zijn ook geen plaatsen met een beetje privacy waar je rustig kan neerhurken.
    We krijgen het verzoek om alvast wat van je spullen in de tent naar keuze te leggen zodat men weet welke tent nog vrij is. Onder tussen is de kampeerplaats en de aanlegplaats van de boot overstroomd met kinderen en volwassenen uit het dorp. De chief van het dorp is bepaald niet blij dat we in de buurt hebben aangelegd omdat het heel veel onrust veroorzaakt. Na een gesprek met de kapitein is de chief gerustgesteld omdat hij weet dat we hier alleen zijn voor de nacht.
    Zoals overal in de tropen is de schemering maar kort en we eten in het donker. De maaltijd ziet er weer goed uit bestaande uit een goed gevulde soep en daarna vlees aan een spies aangevuld met een schotel gevuld met groente en aardappelen. Wonderlijk genoeg wordt er maar weinig van gegeten. Wij gaan vroeg naar bed omdat we beide last hebben van de darmen. In de loop van de nacht zijn we er een aantal keren uitgeweest op zoek naar een schone zandplek. Het is behelpen.

  • Dorp vlakbij eerste campsite

    Vlak bij dit tijdelijke dorp was onze eerste overnachting aan de rivier